4,5 km Gewapend Beton

in de zomer van 2016, nu een jaar geleden, reisden mijn vriendin en ik door Oost-Duitsland. Een reis van Prora, aan de Noord-Oostkust tot Leipzig, een van de voormalige Oost-Duitse industriesteden.  Een reis met als doel het ervaren van het voormalige Oost-Duitsland. Het bezichtigen van het 4,5km lange hotel in Prora, het bezoeken van voormalig doorgangslager Ravensbruck, het vinden van de rauwe randen van Berlijn, de ruwheid en leegte van Leipzig en het vinden sporen van de DDR op het platteland.

4,5km Gewapend Beton.

Onze reis begint in Prora, een dorp op het eiland Binz in Rügen. Dat onze reis hier begint is niet zo gek, het is een van de meeste noordelijke elementen die tastbaar herinneren aan het voormalig Oost Duitsland. 4,5km gewapend beton, het voormalig gedroomde vakantieoord van Adolf Hitler, staat hier nog steeds, Het werd destijds geleid door de de organisatie: Kraft durch Freude, een onderdeel van de DAP. bij goed gedrag in een van de fabrieken kon je een vakantie hier ‘verdienen’

Als we ’s avonds aankomen, lopen we –na het opzetten van onze tent- naar de flat’s van Prora, we zijn nieuwsgierig naar een gebouw met 4,5km lengte! Als we aankomen genieten we van de plek. Op 100m van het strand staat een het enorme complex, dat tot mijn schrik, strak in het wit stucwerk, met balkons en nieuwe ramen al helemaal is opgeknapt! Ook de tuin, die eromheen ligt is aangepakt en inmiddels niet meer openbaar. ‘privatgrundstuck – betreten verboten’

 

Een echte tijdlijn

De volgende ochtend gaan we terug, op de fiets. We ervaren een ware tijdlijn, van strakke, wit gestucte appartementen met anthraciet kozijnen fietsen we langs blokken die nog worden afgebouwd. Een nieuw schuin dak, aan de buitenzijde volledig geïsoleerd met vergrote ramen. Even verderop staan delen in originele staat volledig gestript, momenteel worden er ramen uitgebroken worden voor de verbouwing. De laatste twee blokken wijze nog het meest op het vroeger, hierin is een museum gevestigd en het jeugdhostel. De tijdlijn eindigt met de echte ruines, bouwblokken die nooit volledig zijn gerealiseerd, veilig achter hekken, waar wel de nodige gaten in zitten.

 

10.000 hotelkamers

Prora heeft in een intrigerende historie, het werd ontworpen door de keulse architect Klemens Klotz. De bouw begon op 2 mei 1936 en alle grote Duitse Bouwbedrijven werkten mee. De kolos van 4,5km lang herbergde 10.000 kamers van 5 x 2,5m, allen met uitzicht op zee. In het gebouw konden 20.000 gasten verblijven, dit werd gecombineerd met de haven waarin grote Cruiseschepen, eveneens van de Vakbond konden aanleggen. Gezamenlijk konden ze genieten van feesten in het theater.

 

Rond 1940 moesten de eerste gasten arriveren, echter door de start van de 2e wereldoorlog werd de bouw stilgelegd. Acht hotelblokken, de kade en het theater waren toen af, de bouw is nooit afgerond, een eetzaal en de golfslagbaden werden nooit gerealiseerd.

Vanaf 1945 zijn er achtereenvolgens vluchtelingen, het rode leger en de Oost Duitse Volkskaserne gehuisvest. Na 1992 kwam een groot deel leeg te staan en werden er een jeugdhostel, discotheek, museum gepland. Er werd uiteindelijk gerecreëerd op de locatie, maar niet op de wijze die door de arbeidspartij ooit is bedacht.

 

 

 

Urbex?!

Bij aankomst op de locatie schrok ik, het eerste aanblik van een smetteloos wit gebouw, waaraan in eerste opzicht geen herinnering aan vroeger meer zichtbaar maar is gekozen voor geld verdienen vond ik raar. Zelf had ik gehoopt op een gebouw waar ik een keer, vroeg in de ochtend, op tijd naar binnen kon om foto’s te maken van de leegstand en deze hier  te kunnen tonen. Dat het is getransformeerd en is afgebouwd tot hotel vond ik jammer vanwege de foto’s, maar ook lastig, met de vraag of ik dit nu goed vond of niet. Het is een beladen erfgoed, met een eigen historie. Hoe kan je daar op een goede, respectvolle wijze mee omgaan? Het beeld wat er nu staat is dat mijns inziens niet.

Moet dit dan altijd leeg blijven staan? Het is namelijk wel een gebouw op een hotspot in Duitsland. Rugen is een super-toeristisch deel van Duitsland en een bouwlocatie met zeezicht van 4,5km lang is erg aantrekkelijk.

Het gebouw is bijna volledig verkocht aan Duitse Investeerders die het complex afbouwen met de functie waarvoor hij is bedoelt. Het blijkt dat dit veel Duitsers tegen de borst stuit. In mijn optiek is het gebouw nu slechts een schim is van zichzelf en wordt er in niks, behalve de vorm meer herinnerd aan de hisotrie van het gebouw en het Nazi-regime. Een smaakvollere oplossing en invulling was passender geweest, al weet ik zelf ook geen goede invulling te bedenken voor een gebouw van 4,5km lang met zo’n specifieke vorm.

Ik hoop dat een deel van het gebouw bewaard blijft en de twee musea, het hostel en outdoor vereniging hun bouwdeel in ere houden. Zo kan de geschiedenis van het gebouw zichtbaar en bewaard blijven voor het nageslacht.

Wil je meer zien?

Close Up maakt een documentaire die te zien is via de website van de NPO: https://www.npo.nl/avro-close-up/20-06-2008/AVRO_1295522

Bronnen:

Hitler’s droom van een megahotel aan de Oostzee

Seebad Prora / KDF Prora

https://www.volkskrant.nl/buitenland/hitlers-vakantieparadijs-nadert-na-70-jaar-voltooiing~a3812413/

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren